Ρήξη Αχίλλειου Τένοντα: Τι περιλαμβάνει η αποκατάσταση και η επιστροφή στην κίνηση

«Ένιωσα σαν κάποιος να με κλώτσησε στη γάμπα, γύρισα και δεν ήταν κανείς.» Έτσι περιγράφουν οι περισσότεροι τη στιγμή της ρήξης του αχίλλειου τένοντα. Είναι ο ισχυρότερος τένοντας του σώματος και η ρήξη του, πλήρης ή μερική, είναι σοβαρός τραυματισμός που απαιτεί μακρά και μεθοδική αποκατάσταση. Το καλό νέο: με σωστή προσέγγιση, η πλήρης επιστροφή στην κίνηση, ακόμη και στον αθλητισμό, είναι ρεαλιστικός στόχος.

Ποιοι κινδυνεύουν και πώς συμβαίνει

Η τυπική περίπτωση είναι άνδρας 30-50 ετών, ο «αθλητής του Σαββατοκύριακου», που μετά από περίοδο αποχής επιστρέφει σε άθλημα με απότομες επιταχύνσεις και άλματα, όπως μπάσκετ, ποδόσφαιρο ή τένις. Προϋπάρχουσα τενοντοπάθεια, ορισμένα αντιβιοτικά και εγχύσεις κορτιζόνης αυξάνουν τον κίνδυνο. Η ρήξη συμβαίνει συνήθως 2-6 εκατοστά πάνω από την πτέρνα, στο σημείο με τη φτωχότερη αιμάτωση.

Πώς αναγνωρίζεται

• Αιφνίδιος, οξύς πόνος στην πίσω πλευρά της κνήμης, συχνά με αίσθηση χτυπήματος ή ακουστό «κρακ».
• Αδυναμία να σηκωθείτε στις μύτες των ποδιών στο πάσχον πόδι.
• Ψηλαφητό «κενό» στον τένοντα, πριν αναπτυχθεί οίδημα.
• Δυνατότητα βάδισης, συχνά με δυσκολία, κάτι που παραπλανά πολλούς ώστε να καθυστερήσουν την εξέταση.

Η ρήξη αχίλλειου απαιτεί άμεση ιατρική εκτίμηση. Η απόφαση για χειρουργική ή συντηρητική αντιμετώπιση λαμβάνεται από τον ορθοπαιδικό με βάση την ηλικία, το επίπεδο δραστηριότητας, τον τύπο της ρήξης και τις προτιμήσεις του ασθενούς.

Χειρουργείο ή συντηρητική αντιμετώπιση;

Οι σύγχρονες μελέτες δείχνουν ότι, με πρωτόκολλο πρώιμης λειτουργικής αποκατάστασης, η συντηρητική αντιμετώπιση έχει συγκρίσιμα λειτουργικά αποτελέσματα με τη χειρουργική σε πολλούς ασθενείς, με χαμηλότερο κίνδυνο επιπλοκών αλλά ελαφρώς υψηλότερο ποσοστό επαναρρήξης στο μέλλον. Η χειρουργική συρραφή προτιμάται συχνά σε νέους αθλητές υψηλών απαιτήσεων. Και στις δύο περιπτώσεις, η φυσικοθεραπεία που ακολουθεί είναι αυτή που καθορίζει το τελικό αποτέλεσμα.

Τι περιλαμβάνει η αποκατάσταση

Φάση προστασίας (εβδομάδες 0-6 περίπου). Το πόδι ακινητοποιείται σε μπότα με σφήνες που κρατούν τον αστράγαλο σε πελματιαία κάμψη, ώστε τα άκρα του τένοντα να παραμένουν σε επαφή. Οι σφήνες αφαιρούνται σταδιακά. Η φόρτιση ξεκινά νωρίς, σύμφωνα με τις οδηγίες του χειρουργού. Στη φάση αυτή η φυσικοθεραπεία επικεντρώνεται στον έλεγχο του οιδήματος, τη διατήρηση της δύναμης στο υπόλοιπο πόδι και τον κορμό και ήπιες κινήσεις εντός των επιτρεπόμενων ορίων.

Φάση αποκατάστασης κίνησης και δύναμης (εβδομάδες 6-12). Αφαίρεση της μπότας, σταδιακή αποκατάσταση του εύρους κίνησης του αστραγάλου με χειροθεραπεία, έναρξη προοδευτικής ενδυνάμωσης της γάμπας: αρχικά καθιστός, μετά σε όρθια θέση με τα δύο πόδια, τελικά στο ένα. Η θεραπεία TECAR μπορεί να συμβάλει στη διαχείριση του πόνου και της δυσκαμψίας.

Φάση λειτουργικής επιστροφής (3-6 μήνες). Ασκήσεις ισορροπίας και ιδιοδεκτικότητας, πλειομετρικές ασκήσεις, σταδιακή εισαγωγή τρεξίματος και αλμάτων. Το κριτήριο για την πρόοδο δεν είναι ο χρόνος, αλλά η ικανότητα: π.χ. 25 συνεχόμενες ανυψώσεις στις μύτες στο ένα πόδι πριν το τρέξιμο.

Επιστροφή στον αθλητισμό (6-12 μήνες). Με τεστ δύναμης και λειτουργικότητας που συγκρίνουν τα δύο πόδια. Η βιασύνη σε αυτό το στάδιο είναι ο βασικός λόγος επαναρρήξης.

Τι να περιμένετε

Η αποκατάσταση είναι μακρά και απαιτεί υπομονή. Μια μικρή διαφορά στη δύναμη της γάμπας μπορεί να παραμείνει, αλλά με σωστή αποκατάσταση η λειτουργικότητα επανέρχεται. Η συνέπεια στις ασκήσεις στο σπίτι, καθημερινά, δεν είναι προαιρετική. Είναι η ίδια η θεραπεία.

Στο Physiowave Therapy, στον Κορυδαλλό, σχεδιάζουμε εξατομικευμένα προγράμματα αποκατάστασης σε συνεργασία με τον χειρουργό σας. Η αρχική αξιολόγηση είναι δωρεάν.